Ruben is een dag koortsvrij geweest, maar helaas, vanmiddag kreeg hij weer koorts. Nadat ik van het rustuur bij Ruben terug kwam vond ik zijn gezicht wat opgezet, zijn handjes voelde koud aan, hij was weer aan het marmeren, de bloeddruk was weer wat verhoogt en de hartslag steeg ook weer wat. Al met al vond ik hem er niet zo fijn uit zien. De verpleegkundige en de arts gaven aan dat zij dat ook vonden. De artsen kwamen vertellen dat zij de infuuslijnen opnieuw gingen verschonen omdat de bacterie toch nog in het bloed zit, dit had de bloedkweek laten zien. Na het verschonen van de infusen knapte Ruben langzaam op. Hij begon er weer beter uit te zien, hij voelde weer warm aan en had geen koorts meer. Ruben heeft meer plasmedicatie kregen omdat hij vocht vasthoudt. Toen wij om 20.00 uur bij Ruben weggingen lag hij er netjes bij en zag hij er beter uit.
Veel liefs vanuit Grun
p.s.: Bertil, Nico, Corne, Robert en Andre, Van Harte Gefeliciteerd met jullie kampioenschap! Super!
p.s.: Oma Boelens, Van Harte Gefeliciteerd met uw verjaardag! Hopelijk heeft u een fijne dag gehad samen met de kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen!
zaterdag 31 mei 2008
vrijdag 30 mei 2008
DE LANGVERWACHTE UPDATE !!!
1:HART
zoals we eerder ook al hadden aangegeven heeft Ruben de operatie goed doorstaan. Wel is hier en daar wat kleine lekkage te zien bij de kleppen, maar in principe moet dat geen probleem voor hem zijn. Het is afwachten hoe zijn hartje zich zal gaan ontwikkelen naarmate hij ouder wordt en daarvoor zal hij ook onder controle blijven van een cardioloog.
2: LONGEN
Ruben's longen waren gewend aan een hoge druk. Dit kwam doordat een groot gedeelte van het bloed dat eigenlijk het lichaam in gepompt moest worden via het gat in het tussenschot als het ware een extra rondje door de longen liep. Nu hij geopereerd is en het gat in zijn hart is gemaakt, krijgen de longen dus veel minder bloed te verwerken dan normaal. De longen proberen dat verschil op te heffen door de bloedvaten in de longen samen te knijpen. Daardoor lijkt het alsof de druk in zijn longen weer hoog wordt, maar in feite is dat natuurlijk niet zo. Sterker nog, het is voor Ruben erg gevaarlijk want als de longen heel hard samen knijpen kan er helemaal geen bloed meer door stromen en komt de bloedcirculatie stil te staan. De eerste dag na de operatie leek het allemaal goed te gaan, maar op vrijdagavond daarna knepen zijn longen ineens zo hard, dat alle waarden naar beneden kelderden. Zijn hartslag daalde, en ook zijn bloeddruk en zuurstlofwaarden in het bloed daalden tot een gevaarlijk laag niveau. Op dat moment heeft Ruben heel veel sterk verslappende medicijnen gekregen die ervoor moesten zorgen dat de longen weer ontspannen en dat het bloed weer kon stromen. Gelukkig stegen zijn waarden weer en wat het weer onder controle. Wel was nu duidelijk dat zijn longen langzaam moeten wennen aan de nieuwe lage druk en dat doen ze door een aantal dingen.
3: VERSLAPPING
Ruben krijgt nu standaard verslappingsmedicijnen die ervoor zorgen dat hij zich helemaal niet meer kan bewegen. Zijn hele lichaampje, armen, benen, hoofd is slap. Maar het belangrijkste is dat deze medicijnen ervoor zorgen dat hij zijn longvaten niet aktief kan samenspannen. Zo wordt de kans dat hij weer zo'n "aanval"krijgt zoals de dag na de operatie heel klein. Nadeel is dat zijn hele lichaam dus slap is en daardoor heel makkelijk vocht vasthoud. De spieren helpen normaal, door te bewegen, het vocht uit de weefsels in de bloedvaten te pompen waarna het uit geplast kan worden. Ook heb je kans op doorliggen en smetplekken door het vele stil liggen. Op zijn hoofdje heeft hij een paar doorligplekken en onder zijn kin en in de liezen smetplekken.
Wel heel spannend is het moment dat hij weer wat beter is en dat de verslappingsmiddelen gestopt worden. Dan is er weer een kans dat zijn longen weer zo heftig reageren en dat en naast het feit dat dat levensgevaarlijk kan zijn , ben je dan ook weer terug bij af. Alle beademingsvoorwaarden en medicijnen zullen dan enorm opgesschroefd worden. Je kunt verslapping nl niet afbouwen, het is of helemaal verslapt, of helemaal niet. Het is voor een kind heel angstig als je je wilt bewegen maar je kunt het niet. Heel spannend dus als het zover is.
4: BEADEMING EN STIKSTOFBEADEMING.
Op dit moment wordt Ruben nog steeds volledig beademd. Door de verslapping en de slaapmiddelen kan hij zelf helemaal niets doen, dus ook niet ademen. Een machine perst een bepaalde hoeveelheid lucht in zijn longen, waarna de zwaartekracht er voor zorgt dat hij weer uit ademt. Normaal wordt je beademd met samengeperste lucht. De verpleging kan dan wel regelen hoeveel procent zuurstof ze daar aan toevoegen. Als hij het moeilijk heeft 100 % zuurstof en als hij beter wordt,kan dat percentage weer langzaam afgebouwd. Ruben krijgt ook speciale stikstof beademing. Naast de gewone lucht krijgt hij ook een percentage stikstof. Stikstof zorgt er namelijk ook voor dat de longen zich ontspannen. Dit krijgt hij vanaf het moment dat hij die aanval had de dag na de operatie. Een nadeel van stikstofbeademing is weer dat het langer duurt voor je er van af bent en dat het ook vervelende bijwerkingen kan hebben. Daarom willen ze daar zo snel mogelijk van af. Om het stikstof percentage toch al wat af te kunnen bouwen zonder dat dat gevaarlijk is voor zijn longen krijgt hij vanaf vandaag als medicijn ook viagra. Klinkt misschien een beetje raar, maar viagra zorgt ervoor dat bloedvaten zich verwijden en we willen dat zijn bloedvaten in de longen zich verwijden, zodat dat stikstofbeademing alvast wat afgebouwd kan worden.
5: BEWUSTZIJNSVERLAGENDE MIDDELEN(rustgevende medicijnen, wordt sedatie genoemd)
Ruben krijgt ook medicijnen om hem rustig te houden zodat hij niet bang wordt of in paniek raakt. Deze middelen zijn ook noodzakelijk omdat hij helemaal verslapt wordt. Het is voor een kind heel beangstigend als je wel bij bewustzijn bent, maar je niet kan bewegen. Stel je zelf eens voor dat je wakker bent, maar niks kan doen, alsof je in een nare droom zit. Deze middelen kunnen dus niet gestopt worden voordat de verslappingsmedicijnen gestopt zijn.
6: INFECTIE
Hoe langer je op een I.C. ligt hoe groter de kans op een infectie. Ruben heeft vorige week een infectie opgelopen waarschijnlijk via een infuuslijn. Dat komt wel vaker voor maar is voor hem heel ongunstig. Ten eerste is hij daar erg ziek van met hoge koorts. Ook heeft hij daardoor veel slijm in zijn longen maar doordat hij verslapt wordt kan hij dat niet zelf ophoesten. Ze kunnen dat wel voor een gedeelte uitzuigen, maar niets is zo effectief als een potje lekker rochelen en hoesten. Daardoor moet de beademing weer hoger staan omdat zijn longen minder goed werken en daardoor te weinig zuurstof in zijn bloed kunnen krijgen. Het 1 houdt het ander dus behoorlijk tegen. Gelukkig krijgt hij nu wel de juiste antibiotica, maar er kan altijd een infectie bijkomen.
7: PAPPA EN MAMMA
Met ons gaat het redelijk goed. Het zijn lange dagen in het ziekenhuis en als we om 8 uur 's avonds naar het Ronals mc Donald huis gaan zijn we allebei doodmoe. Wel heel blij worden we van alle berichtjes op het blog en van de vele kaartjes die Rubens kamertje inmiddels hebben bereikt. Het bord voor de kaartjes is allang vol en we plakken ze nu maar over elkaar anders hadden we al zeker 1 hele wand kunnen vullen. Wel is het zwaar om ons mannetje zo stil en slap te zien liggen. Het enige wat we voor hem kunnen doen is boekjes voorlezen, insmeren met baby olie en kusjes geven en knuffelen. Wel is ons de vrijdag na de operatie tijdens die "aanval" nog maar een heel duidelijk geworden dat we hem kunnen verliezen. Machteloos stonden we toe te kijken toen artste en verpleegkundigen alles deden om hem weer stabiel te krijgen en God zij dank is dat ook gelukt. Met name de onzekerheid en de onmacht op moeilijke momenten maakt het voor ons zwaar. Maar voor ons mannetje moeten we positief blijven en uitgaan van het goede, dat zijn we aan hem verplicht. Ook heeft Ruben laten zien dat hij een vechtertje is. We hebben ook het volste vertrouwen in de behandeling en het medisch personeel. Stuk voor stuk zijn het kanjers, zowel de artsen als de verpleegkundigen, petje af!!! Zelf hebben we zeker wel het vertrouwen en het geloof dat het goed komt met ons ventje.
8: HOE LANG NOG?
Nou dat weten we dus nog echt niet. Er zijn zoveel verschillende factoren die elkaar beinvloeden dat we echt geen idee hebben. Waarschijnlijk zijn we nog wel 2 weken op de I.C. en misschien nog wel langer als er dingen tegen zitten. Daarna ook nog wel een week op de afdeling voordat je weer naar huis mag. We wachten dus geduldig af!
We begrijpen dat het een behoorlijk lang verhaal is geworden, maar we hopen zo wel duidelijk uitgelegd te hebben hoe het is gegaan de afgelopen 2 weken en hoe het nu met hem is. Vanavond heeft Ruben nog wel "even" een nieuwe en dikkere beademingsbuis gekregen omdat er te veel lucht langs liep waar hij niks aan had. Verder heeft hij nog een beetje koorts, hopen dat dat de na-weeen zijn van de infectie en dat hij geen nieuwe infectie heeft opgelopen. Met andere woorden: we hopen dat hij nu weer een paar stapjes vooruit kan zetten. Geloof , hoop en liefde dat is alles wat we nodig hebben.
Iedereen een goed weekend en een hele dikke knuffel van ons drietjes!!!
zoals we eerder ook al hadden aangegeven heeft Ruben de operatie goed doorstaan. Wel is hier en daar wat kleine lekkage te zien bij de kleppen, maar in principe moet dat geen probleem voor hem zijn. Het is afwachten hoe zijn hartje zich zal gaan ontwikkelen naarmate hij ouder wordt en daarvoor zal hij ook onder controle blijven van een cardioloog.
2: LONGEN
Ruben's longen waren gewend aan een hoge druk. Dit kwam doordat een groot gedeelte van het bloed dat eigenlijk het lichaam in gepompt moest worden via het gat in het tussenschot als het ware een extra rondje door de longen liep. Nu hij geopereerd is en het gat in zijn hart is gemaakt, krijgen de longen dus veel minder bloed te verwerken dan normaal. De longen proberen dat verschil op te heffen door de bloedvaten in de longen samen te knijpen. Daardoor lijkt het alsof de druk in zijn longen weer hoog wordt, maar in feite is dat natuurlijk niet zo. Sterker nog, het is voor Ruben erg gevaarlijk want als de longen heel hard samen knijpen kan er helemaal geen bloed meer door stromen en komt de bloedcirculatie stil te staan. De eerste dag na de operatie leek het allemaal goed te gaan, maar op vrijdagavond daarna knepen zijn longen ineens zo hard, dat alle waarden naar beneden kelderden. Zijn hartslag daalde, en ook zijn bloeddruk en zuurstlofwaarden in het bloed daalden tot een gevaarlijk laag niveau. Op dat moment heeft Ruben heel veel sterk verslappende medicijnen gekregen die ervoor moesten zorgen dat de longen weer ontspannen en dat het bloed weer kon stromen. Gelukkig stegen zijn waarden weer en wat het weer onder controle. Wel was nu duidelijk dat zijn longen langzaam moeten wennen aan de nieuwe lage druk en dat doen ze door een aantal dingen.
3: VERSLAPPING
Ruben krijgt nu standaard verslappingsmedicijnen die ervoor zorgen dat hij zich helemaal niet meer kan bewegen. Zijn hele lichaampje, armen, benen, hoofd is slap. Maar het belangrijkste is dat deze medicijnen ervoor zorgen dat hij zijn longvaten niet aktief kan samenspannen. Zo wordt de kans dat hij weer zo'n "aanval"krijgt zoals de dag na de operatie heel klein. Nadeel is dat zijn hele lichaam dus slap is en daardoor heel makkelijk vocht vasthoud. De spieren helpen normaal, door te bewegen, het vocht uit de weefsels in de bloedvaten te pompen waarna het uit geplast kan worden. Ook heb je kans op doorliggen en smetplekken door het vele stil liggen. Op zijn hoofdje heeft hij een paar doorligplekken en onder zijn kin en in de liezen smetplekken.
Wel heel spannend is het moment dat hij weer wat beter is en dat de verslappingsmiddelen gestopt worden. Dan is er weer een kans dat zijn longen weer zo heftig reageren en dat en naast het feit dat dat levensgevaarlijk kan zijn , ben je dan ook weer terug bij af. Alle beademingsvoorwaarden en medicijnen zullen dan enorm opgesschroefd worden. Je kunt verslapping nl niet afbouwen, het is of helemaal verslapt, of helemaal niet. Het is voor een kind heel angstig als je je wilt bewegen maar je kunt het niet. Heel spannend dus als het zover is.
4: BEADEMING EN STIKSTOFBEADEMING.
Op dit moment wordt Ruben nog steeds volledig beademd. Door de verslapping en de slaapmiddelen kan hij zelf helemaal niets doen, dus ook niet ademen. Een machine perst een bepaalde hoeveelheid lucht in zijn longen, waarna de zwaartekracht er voor zorgt dat hij weer uit ademt. Normaal wordt je beademd met samengeperste lucht. De verpleging kan dan wel regelen hoeveel procent zuurstof ze daar aan toevoegen. Als hij het moeilijk heeft 100 % zuurstof en als hij beter wordt,kan dat percentage weer langzaam afgebouwd. Ruben krijgt ook speciale stikstof beademing. Naast de gewone lucht krijgt hij ook een percentage stikstof. Stikstof zorgt er namelijk ook voor dat de longen zich ontspannen. Dit krijgt hij vanaf het moment dat hij die aanval had de dag na de operatie. Een nadeel van stikstofbeademing is weer dat het langer duurt voor je er van af bent en dat het ook vervelende bijwerkingen kan hebben. Daarom willen ze daar zo snel mogelijk van af. Om het stikstof percentage toch al wat af te kunnen bouwen zonder dat dat gevaarlijk is voor zijn longen krijgt hij vanaf vandaag als medicijn ook viagra. Klinkt misschien een beetje raar, maar viagra zorgt ervoor dat bloedvaten zich verwijden en we willen dat zijn bloedvaten in de longen zich verwijden, zodat dat stikstofbeademing alvast wat afgebouwd kan worden.
5: BEWUSTZIJNSVERLAGENDE MIDDELEN(rustgevende medicijnen, wordt sedatie genoemd)
Ruben krijgt ook medicijnen om hem rustig te houden zodat hij niet bang wordt of in paniek raakt. Deze middelen zijn ook noodzakelijk omdat hij helemaal verslapt wordt. Het is voor een kind heel beangstigend als je wel bij bewustzijn bent, maar je niet kan bewegen. Stel je zelf eens voor dat je wakker bent, maar niks kan doen, alsof je in een nare droom zit. Deze middelen kunnen dus niet gestopt worden voordat de verslappingsmedicijnen gestopt zijn.
6: INFECTIE
Hoe langer je op een I.C. ligt hoe groter de kans op een infectie. Ruben heeft vorige week een infectie opgelopen waarschijnlijk via een infuuslijn. Dat komt wel vaker voor maar is voor hem heel ongunstig. Ten eerste is hij daar erg ziek van met hoge koorts. Ook heeft hij daardoor veel slijm in zijn longen maar doordat hij verslapt wordt kan hij dat niet zelf ophoesten. Ze kunnen dat wel voor een gedeelte uitzuigen, maar niets is zo effectief als een potje lekker rochelen en hoesten. Daardoor moet de beademing weer hoger staan omdat zijn longen minder goed werken en daardoor te weinig zuurstof in zijn bloed kunnen krijgen. Het 1 houdt het ander dus behoorlijk tegen. Gelukkig krijgt hij nu wel de juiste antibiotica, maar er kan altijd een infectie bijkomen.
7: PAPPA EN MAMMA
Met ons gaat het redelijk goed. Het zijn lange dagen in het ziekenhuis en als we om 8 uur 's avonds naar het Ronals mc Donald huis gaan zijn we allebei doodmoe. Wel heel blij worden we van alle berichtjes op het blog en van de vele kaartjes die Rubens kamertje inmiddels hebben bereikt. Het bord voor de kaartjes is allang vol en we plakken ze nu maar over elkaar anders hadden we al zeker 1 hele wand kunnen vullen. Wel is het zwaar om ons mannetje zo stil en slap te zien liggen. Het enige wat we voor hem kunnen doen is boekjes voorlezen, insmeren met baby olie en kusjes geven en knuffelen. Wel is ons de vrijdag na de operatie tijdens die "aanval" nog maar een heel duidelijk geworden dat we hem kunnen verliezen. Machteloos stonden we toe te kijken toen artste en verpleegkundigen alles deden om hem weer stabiel te krijgen en God zij dank is dat ook gelukt. Met name de onzekerheid en de onmacht op moeilijke momenten maakt het voor ons zwaar. Maar voor ons mannetje moeten we positief blijven en uitgaan van het goede, dat zijn we aan hem verplicht. Ook heeft Ruben laten zien dat hij een vechtertje is. We hebben ook het volste vertrouwen in de behandeling en het medisch personeel. Stuk voor stuk zijn het kanjers, zowel de artsen als de verpleegkundigen, petje af!!! Zelf hebben we zeker wel het vertrouwen en het geloof dat het goed komt met ons ventje.
8: HOE LANG NOG?
Nou dat weten we dus nog echt niet. Er zijn zoveel verschillende factoren die elkaar beinvloeden dat we echt geen idee hebben. Waarschijnlijk zijn we nog wel 2 weken op de I.C. en misschien nog wel langer als er dingen tegen zitten. Daarna ook nog wel een week op de afdeling voordat je weer naar huis mag. We wachten dus geduldig af!
We begrijpen dat het een behoorlijk lang verhaal is geworden, maar we hopen zo wel duidelijk uitgelegd te hebben hoe het is gegaan de afgelopen 2 weken en hoe het nu met hem is. Vanavond heeft Ruben nog wel "even" een nieuwe en dikkere beademingsbuis gekregen omdat er te veel lucht langs liep waar hij niks aan had. Verder heeft hij nog een beetje koorts, hopen dat dat de na-weeen zijn van de infectie en dat hij geen nieuwe infectie heeft opgelopen. Met andere woorden: we hopen dat hij nu weer een paar stapjes vooruit kan zetten. Geloof , hoop en liefde dat is alles wat we nodig hebben.
Iedereen een goed weekend en een hele dikke knuffel van ons drietjes!!!
donderdag 29 mei 2008
De update laat nog even op zich wachten!
Andre zou vanavond een update schrijven maar hij komt er even niet aan toe en ik moet toegeven dat mijn inspiratie even op is. Ben erg moe en een beetje verdrietig, mis mijn kleine mannetje heel erg. Morgen zullen wij echt een update schrijven, dan hebben wij ook de intensivist(zaalarts) gesproken. En kunnen wij jullie nog meer vertellen!
Weltrusten en tot morgen!
Groet Esmiralda
p.s.: Het gesprek met de kinderarts en de cardioloog was goed, fijn en duidelijk. De artsen hebben er alle vertrouwen in dat het goed gaat komen, ook al is er nog een lange weg te gaan!!! Ook zij zijn blij dat ze de bacterie gevonden hebben en dat ze de goede antibiotica al gaven!
Weltrusten en tot morgen!
Groet Esmiralda
p.s.: Het gesprek met de kinderarts en de cardioloog was goed, fijn en duidelijk. De artsen hebben er alle vertrouwen in dat het goed gaat komen, ook al is er nog een lange weg te gaan!!! Ook zij zijn blij dat ze de bacterie gevonden hebben en dat ze de goede antibiotica al gaven!
DAG 14
Heel kort even een berichtje. Vanavond zal ik even een uitgebreide update plaatsen van hoe het nu precies is. We kunnen ons voorstellen dat het moeilijk is voor jullie om in te schatten hoe het hier precies gaat als je hier nog nooit bent geweest en met al die ups en downs. Het belangrijkste nieuws vandaag is dat de bacterie die ruben zo ziek maakt is gevonden. Dat betekent dat er nu gericht antibiotica gegeven kan worden en laat het nu zo zijn dat de laatste antibiotica wissel van eergisteren nu juist precies goed is. Dat betekent dat hij nu 36 uur de juiste medicijnen krijgt. Vanavond zoals gezegd dus de uitgebreide update.
Doei!!!!
Doei!!!!
woensdag 28 mei 2008
Dag 13
Het positieve nieuws van vandaag: Ruben zijn hoogste temperatuur 38,2 is en de hartecho er goed uit zag. Hier zijn wij erg blij mee! Ons mannetje heeft het vandaag goed gedaan. De acties van gisteren blijken de goede geweest te zijn. Morgen hebben wij een gesprek met de cardioloog, de intensivist en de kinderarts. Erg luxe, maar wel heel fijn. Even goed horen hoe het met Ruben gaat en hoe zij de komende periode zien. Het is wel duidelijk dat wij hier voorlopig nog zitten! Wij hebben 1 doel, samen met Ruben op een goede manier thuis komen!
Tot morgen, groet vanuit Grun
Tot morgen, groet vanuit Grun
dinsdag 27 mei 2008
Onze mannetje!
In plaats dat Ruben vanavond koorts kreeg, kreeg hij deze rond 16.00 uur!!! Daarbij zag je de bloeddruk en pols iets meegaan, hij ging weer marmeren, had een naar kleurtje en voelde koud aan. De artsen waren heel erg aan het twijfelen of ze de infuuslijnen in de slagader en in de ader moesten verschonen. De twijfel was er omdat ze Ruben niet teveel willen belasten, maar uiteindelijk hebben ze het wel gedaan i.v.m. het gebeuren van de afgelopen 4 avonden. Ruben heeft de wisselling van de infusen goed doorstaan en nu is alles verschoond. Ruben heeft ook een nieuwe urinekatheter gekregen. Er zijn verschillende kweken(sputum, bloed, urine, ect) afgenomen om te kijken waar de bacterie zit en hoe ze die aan kunnen pakken. Maar eigenlijk hopen we dat het aan de lijnen lag en nu die verschoond zijn, dat het beter gaat. Ruben heeft al de nodige anti-biotica om de bacterieen aan te pakken. Morgen gaan ze een echo van het hart maken om te kijken hoe die eruit ziet en of daar geen bacterie zit. Toen wij bij Ruben weggingen lag hij er verzorgd en goed van kleur bij. De controles waren stabiel op de koorts na, 38.8!
Het is erg fijn om te zien hoe lief de verpleegkundigen en artsen voor Ruben en ons zijn en hoe goed ze voor Ruben zorgen. Ruben is in goede handen! De artsen en verpleegkundigen leven erg met ons mee en hebben het beste met ons voor. Ruben heeft een dagboekje en af en toe schrijven de verpleegkundigen daar iets in. Dat is zo leuk om te lezen.
Ruben is onze kanjer, wij zijn er nog lange niet, hebben nog een lange weg te gaan. Maar wij weten zeker dat we er uiteindelijk komen alleen is het zo jammer dat deze weg voor Ruben zwaar is. Maar met zijn drieen, het verplegend en medisch team en alle steun van jullie komen wij er wel.
Weltrusten, slaap lekker en tot morgen!!!
Andre, Ruben en Esmiralda
Het is erg fijn om te zien hoe lief de verpleegkundigen en artsen voor Ruben en ons zijn en hoe goed ze voor Ruben zorgen. Ruben is in goede handen! De artsen en verpleegkundigen leven erg met ons mee en hebben het beste met ons voor. Ruben heeft een dagboekje en af en toe schrijven de verpleegkundigen daar iets in. Dat is zo leuk om te lezen.
Ruben is onze kanjer, wij zijn er nog lange niet, hebben nog een lange weg te gaan. Maar wij weten zeker dat we er uiteindelijk komen alleen is het zo jammer dat deze weg voor Ruben zwaar is. Maar met zijn drieen, het verplegend en medisch team en alle steun van jullie komen wij er wel.
Weltrusten, slaap lekker en tot morgen!!!
Andre, Ruben en Esmiralda
Dag 11 en 12
Gisteren heeft Ruben overdag een stabiele dag gehad maar ons mannetje kreeg het 's avonds zwaar te verduren. Vanaf vrijdagavond heeft meneertje elke avond o.a. een koortspiek waardoor de waardes zoals de bloeddruk en de pols stijgen. Gisteravond zijn ze met een andere antibiotica gestart in de hoop dat deze antibiotica meer bacterieen aanpakt. Vanavond moet het zich gaan uitwijzen. Hopelijk gaat het vanavond beter dan de andere avonden ervoor! Net als gisteren is Ruben overdag stabiel. De ontstekingswaarde in het bloed zijn iets gedaald en dat is erg fijn. De artsen vinden de situatie ook erg moeilijk, want wat is dat nu dat bij Ruben 's avonds de waarden omhoog schieten?! Wie het antwoord weet mag het zeggen! Het is moeilijk om je mannetje zo te zien liggen. Het enige wat je kunt is kusjes geven, handje vasthouden, met bodylotion insmeren, voorlezen, lippen insmeren met vaseline en er zijn! Dat willen en doen wij ook zoveel mogelijk!
Voor nu stop ik ermee, misschien dat we vanavond nog verder kunnen schrijven maar dan moet de computer wel vrij zijn!
Wij gaan naar ons mannetje!
Veel liefs van ons
Voor nu stop ik ermee, misschien dat we vanavond nog verder kunnen schrijven maar dan moet de computer wel vrij zijn!
Wij gaan naar ons mannetje!
Veel liefs van ons
Abonneren op:
Posts (Atom)
